و زيد بن سبأ و عبد شمس نيز نام داشت ، تا زوال نظم و انقراض ملكشان كه نتيجهء تسلط حبشه بر ايشان بود ، و اختلافى كه در مدت ملكشان هست و كمتر و بيشتر گفته‌اند و كمتر مدتى كه گفته‌اند مدتيست كه محمد بن موسى خوارزمى در زيج نجومى خود آورده كه هزار و نهصد و سى و هفت سال پادشاهى كرده‌اند ، با اخبار كسانى كه پس از ايشان مقام شاهى داشته‌اند چون قيل‌ها و ذوها و مثامنه و عباهله و غيره ، و قولى كه « ذو » مقام نبوده بلكه عنوان ملوك بوده است چون ذو اذعار و ذو المنار و ذو يزن و ذو رعين و ذو نواس و ذو كلاع و ذو اصبح و غيره ، و اخبار كسانى از يمنيان از تنوخ و ضجاعم كه اعقاب سليخ بن حلوان بن عمران بن الحاف بن قضاعه بود و غسانيان ، كه روميان در شام پادشاهشان كرده بودند تا زحمت آن قسمت از صحراى عرب را كه مجاور ايشان بود دفع كنند و اولشان جفنة بن عمرو بن مزيقياء بن عامر ماء السماء بن حارثة بن امرؤ القيس بن ثعلبة بن مازن بن ازد و آخرشان جبلة بن ايهم بن جبلة بن حارث بن حجر بن نعمان بن حارث بن ايهم بن حارث بن جبلة بن حارث بن ثعلبة بن عمرو بن جفنه بود كه پس از فتوح شام بروميان پيوست ، و اخبار كسانى از بنى نصر بن لخم كه از نعمانيان و منذريان فرزندان عمرو بن عدى بن نصر بن ربيعة بن عمر بن حارث بن سعود بن مالك بن غنم بن نمارة بن لخم يعنى مالك بن عدى بن حارث بن مرة بن ادد بن زيد بن كهلان كه ايرانيان در حيرهء عراق پادشاهيشان دادند تا آنها نيز زحمت آن قسمت از صحراى عرب را كه مجاورشان بود دفع كنند و آخرشان نعمان بن هندو بود كه كسرى او را بكشت و پس از او اياس بن قبيصهء طائى و غيره بپادشاهى حيره رسيدند تا خداوند اسلام را بياورد ، و تعداد ملوك حيره از بنى نصر و عباد و غسان و تميم و كنده و ايرانى و غيره كه بيست و چند پادشاه بود و پانصد و بيست و دو سال و چند ماه پادشاهى كردند و عمرو بن عدى مورد مثل معروف كه گويد : « عمرو از طوق بزرگتر شده است » خواهر زاده جذيمة الابرش